หนังสือนิยายเล่มใหม่ที่ได้มาหลังจากกลับมาจากงานหนังสือ
"ฤกษ์สังหาร"ของ "วรรณวรรธน์"สำนักพิมพิ์ ณ.บ้านวรรณกรรม
เพราะประโยคของน้องสาวคนสนิทที่ติดหนังสือนิยายมากเปิดกระเป๋าเธอทีไรจะมีหนังสือเล่มหนึ่งอยู่ในนั้นตลอดเวลาแม้แต่ตอนที่เรากำลังคุยกันออกรสในมือเธอก็ยังมีหนังสืออยู่

"หนูอยากให้พี่อ่านนิยายเล่มนี้
ก่อนที่พี่จะอ่านเรื่องอื่น หนูว่ามันเหมาะกับพี่ อารมณ์ความชอบของพี่
หนังสือเล่มนี้ตื่นเต้นและหวานน่ารัก เชื่อว่าพี่ต้องชอบ
แล้วก็รู้สึกใจง่ายกับคำของน้อง ทั้งๆที่ขัดแย้งในใจตั้งแต่เปิดอ่านหน้าแรก
เพราะชื่อของตัวเอกของเรื่อง " ไม่หวานเอาซ้ะเลย มันเหมาะกับพี่ได้ยังไง?"
ยิ้ม กึ่งขำในความรู้สึกและคำเชิญชวนให้อ่านของน้อง
หลังจากที่อ่านไปได้เพียงไม่กี่บทก็รู้สึกได้ว่า ไม่อาจจะวางหนังสือเล่มนี้ลง
อยากอ่านรวดเดียวให้จบทั้งสองเล่ม...
ตัวอักษร และบางสิ่งที่คนเราลุ่มหลง และเสน่ห์ของถ้อยคำที่ใช้ซึ่งอ่านง่าย ใช้ภาษาง่ายๆแต่ ชวนติดตาม
ไหลและเลยปล่อยให้จมดิ่งลงไปกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
เหมือนฉันได้กลายเป็นหนึ่งในตัวละครของนิยายเรื่องนั้น
ลุ้นระทึก และชวนติดตาม ในขณะเดียวกันก็ได้ทั้งความรู้ที่ลึกลงไปอีกของ มุมที่ชอบบางมุม
บางมุมก็หวาน อบอุ่น ..เหมือนได้สบตากับผู้ชายตาสวยแล้วทำให้หัวใจไหว
เมื่อคืนเลยไม่ได้นอน ...เพราะหนังสือเล่มนี้
เสียดายที่ยังอ่านไม่จบ ภายในคืนเดียว ..

คงต้องไปขอบคุณน้องซ้ะแล้วสินี่ ..ที่ทำให้หลงรักนิยายอีกเรื่องหนึ่งเข้าไปเต็มๆ

ไปงานหนังสือทั้งๆที่ได้หนังสือมา แบบไม่ได้ตั้งใจ แต่ก็รู้สึกอยากจะได้เก็บเอาไว้
เป็นเจ้าของ สิ่งที่อยาก

ซื้อหนังสือหลายเล่มเพราะปก ดูเหงาๆโดนใจ
และชื่อเรื่องแบบอย่างที่ใจ ทั้งฝน ทั้งหัวใจ และความเหงา
ตอนนี้ก็ได้แต่วางเอาไว้รอให้ ..เจ้าของที่ซื้อมาได้พร้อมที่จะสนใจเปิดอ่าน..

เมื่อความรู้สึกดีเดินทาง

ก็อยากให้ ความรู้สึกดีถูกรักษา ณ.ที่ปลายทาง

แม้ไม่ต้องตอบกลับมาในแบบเดียวกัน แต่ก็ให้ทุกอย่างไม่เป็นเส้นขนานสำหรับเรา

นอนดูหนัง สี่แผ่นดิน ฉบับเรียบเรียงใหม่ทาง true visions 26
ที่บ้านเพื่อนตลอดวันหยุด

ตั้งแต่ฉบับแรกที่มีจินตหรา แสดงเป็นแม่พลอยและฉัตรชัย เปร่งพานิช แสดงเป็นคุณเปรม

ซึ่งฉบับแรกนั่นสร้างได้ดี และงดงาม แบบโบราณไม่มีที่ติ..

ฉบับแก้ไขใหม่นี้ มี อุ้ม สิริยากร พุกกะเวส เป็นแม่พลอย
และมีพระเอกสุดหล่อ เข้ม ตาสวย ตุ้ย ธีรภัทร สัจจกุล เป็นคุณเปรม
เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าฯพระบรมราชินีนาถ เนื่องในวโรกาสทรงมีพระชนมายุครบ 6 รอบในปี 2547

ไม่ว่าจะเป็นตัวละคร บทพูด และฉากในระคร ต่างออกไปจากภาคเดิมมาก
แต่ความประทับใจต่อละครที่มีมาแต่เริ่มแรกเดิมทีนั้นก็ไม่ได้ ทำให้รู้สึกที่อยากจะดูลดน้อยถอยลงไป

ละครเล่นวนตลอดทั้งวัน ทั้งคืนจนจบ
กว่าจะดูหนังเรื่องนี้จบ ได้น้ำตา และอาการเจ็บกระบอกตาหลังการร้องให้มาเป็นของแถม...
วันหยุดเลยยาวเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งวันโดยไม่ได้ตั้งใจ

บ่ายนี้อากาศร้อนมากในขณะที่ยืนรอลูกค้าอยู่ สายตาเหลือบไปเห็นเด็กหญิงคนหนึ่งยืนกินไอติมด้วยความเอร็ดอร่อย
และใกล้ๆกันนั้นก็มีเด็กชายตัวกลมแก้มป่อง ตาสีฟ้าสวย
นั่งอยู่ในตักของพ่อ(พ่อเขาหล่อมาก ^__^ )
กับความน่ารักของเขา เลยอดใจไม่ได้
หยิบมือถือขึ้นมาขอถ่ายรูป เด็กชายวัย8เดือน เอามือป้องหน้า ไม่ยอมให้ถ่ายแต่โดยดี
ทำไมเขาเก่งขนาดนั้นก็ไม่รู้ ทั้งๆที่วัยแค่นั้น
พ่อเขาเลยจับมือเขาออกจากใบหน้าให้
เจ้าตัวเล็กเลยเป่าปากเล่นน้ำลายแทน ...แต่ก็น่ารักเสียขนาดนี้

ผมมาจาก...อังกฤษ ฮะ

น่ารักไหม ?

อยากจะได้แบบนี้สักคน ^___^